Samen lopen we door de regen. Bah weer regen. Momenteel leven we in een onophoudelijke herfst. Zal het echt komen door alle CO2 uitstoot? Of leven we in een tijdperk waarin het klimaat een logische verandering doorgaat. Feit is namelijk dat de wereld ten tijde van de dinosauriërs meer CO2 bevatte dan thans. Feit is ook dat we momenteel minder CO2 uitstoten dan halverwege de jaren ’70. Met de komst van katalysatoren, Euro benzine, Eco benzine, isolatie en het besef dat duurzaamheid deugt, is de uitstoot minder geworden (relatief gezien dan, want er rijden wel meer auto’s rond dan toen.) Maar deugt het? Worden we er beter van? Financieel wel. Ieder jaar weet ik iets te vinden in huis waardoor ik nog minder verbruik. Het sluipverbruik is ondertussen volledig verbannen. Het gas verbruik gehalveerd. De CV vervangen door rendament, etc. Financieel word ik er jaarlijks beter van. En de energieboer stimuleert mij daarin. Maar wat is nu de waarde van duurzaamheid (lees: het terugdringen van energieverbruik) voor een gemiddelde energieboer? Die wil toch alleen maar meer en meer verbruik zien? Of zie ik iets over het hoofd?
25 Januari 2008 at 07:01 am | Posted by hkh | twaalf reacties |
Schrijven kan iedereen, dacht ik. Dus ik ben begonnen aan een boek. Wat ik me gelijk afvraag is, hoe komt iemand tot het schrijven van een boek? Begint dit met een idee? Of start dit gewoon? Schrijf je op een bepaald moment een geniale eerste zin en kan je niet stoppen? Of word je ‘gedreven?’ Getriggerd? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat het één van mijn heimelijke genoegens is, het schrijven van een boek. Maar ja ik loop dan alweer vast. Wat wordt het thema? Moet er een thema zijn? Wie zijn de personages? Wat is het plot? Of maakt het niet uit. Alá Henry Miller: één grote trip? Ik neig ernaar, maar raak ik de mensen dan niet kwijt… Hoe in godensnaam moet ik beginnen… Iemand een idee? De briljante eerste zin? Help!
23 Januari 2008 at 07:01 am | Posted by hkh | veertien reacties |
Stappen zonder einde, lopen, lopen, lopen. He kabouter puntmuts, waar ga je toch naartoe? Ik weet het, ik ben niet groot. Één meter vierenzeventig. Lach me maar uit. Samen gaan we op pad. De wildernis in, concrete jungle. Overdag een spinnenweb, ’s nachts een serene rust. Het is lang geleden dat we ‘uit’ gingen. De stad in. Op weg naar een nacht dansen, drinken en verdrinken in elkaar. Mis ik het? Geen seconde. Ik heb ervan genoten. De serene rust was natuurlijk ver te zoeken. Anders maakten wij er wel een einde aan. De nacht werd vaak afgesloten in elkaars armen. Lekker tegen elkaar aan in een warm bed. 40 dagen zonder sex? Geen seconde!
22 Januari 2008 at 07:12 am | Posted by hkh | tien reacties |
Kijk u ook naar
Rock!? Vanaf vanavond wordt het leuk.
10 Januari 2008 at 9:52 pm | Posted by hkh | twee reacties |
Een vrouw wordt de machtigste man op de wereld? Toen ik maandag naar het journaal keek dacht ik arme Hillary. Helemaal toen ze modder begon te gooien met het feit dat de Amerikaan uit moet kijken met een 'onervaren' politicus als president. Later liet ze ook nog een snik zien, hoe geregisseerd. Nee Hillary heeft afgedaan, voor mij. Obama wordt de eerste zwarte president van Amerika. Gister echter bleek dat het op de Amerikaan gewerkt heeft. 39% Hillary tegen 36% Obama, 1-1. Spannend, wie o wie?
09 Januari 2008 at 07:05 am | Posted by hkh | twaalf reacties |
'Hoi, hoe gaat het met je?' 'Goh, wat doe jij tegenwoordig?' 'Joh, wat is er met jou gebeurt?' 'Hé, lang niet gezien, alles wel?' 'Sow, jij hebt een mooie blouse, waar heb je die vandaan?' 'Heb jij nog steeds iets met punk, of...' 'Deed jij vroeger niet iets voor de plaatselijke jongerensoos?' 'Wow, ik weet nu echt wat ik gemist heb vroeger, jij ziet er goed uit.' Dit zijn allemaal openingszinnen en ik kan er nog wel duizenden bedenken. Inherent aan een openingszin is de interesse die je hebt voor je gesprekspartner. Ook is een openingszin een ijsbreker, vaak als je elkaar ziet, zeker als je elkaar al een poosje niet meer hebt gezien, of de eerste ontmoeting, is de eerste 'stap' een drempel. Daarna volgt een antwoord. 'Goed en met jou?' 'Ik schrijf columns voor de lokale krant en jij?' 'Met mij? Niet zoveel. Momenteel ben ik hard op zoek naar werk.' 'Alles wel, ik heb net een bonus binnengehaald voor mijn opdrachtgever. In ruil mag ik nu in een 159 rondrijden.' 'Mooi hè, gekocht bij Jack & Jones.' ' Punk is voor ouwe lullen. Momenteel doe ik niet zoveel meer met muziek. Ik heb wel weer ideeën, ik zoek een bassist. Speelde jij dat niet?' 'Vroeger inderdaad, momenteel ben ik partner bij Bird & Bird.' 'Moet je een knal, ha ha, dank je.' Vanuit een dergelijk antwoord straalt trots uit, vaak gevolgd door een wedervraag. Ga je hier verder op in dan ontstaat een gesprek. Dat gesprek wordt verder bepaald door de tolerante houding die jij en je gesprekspartner hebben. Daarbij spelen vele factoren. Hoe trots is iemand, wil jij er overheen? Accepteer je het succes van de ander, etc. Tolerantie is inderdaad niets meer dan interesse tonen gecombineerd met trotsheid en de ruimte laten dit ten toon te spreiden. Politiek, zou dat niet iets zijn voor mij?
08 Januari 2008 at 07:36 am | Posted by hkh | negen reacties |
Op de rand van het nieuwe jaar neemt de mensheid voornemens. We gaan stoppen met roken, we gaan meer sporten, we gaan ons inzetten voor de gemeenschap, we gaan afvallen, we nemen meer het openbaar vervoer ipv de auto, we gaan bloggen ipv reageren. Ik heb geen voornemens, ik geloof er niet in. Als ik kijk naar de mensen om mij heen die vol goede moed beginnen maar in nog geen dag alweer stranden heeft het geen zin er ook maar aan te denken. Dit jaar lijkt het jaar te worden van milieu en lijfsbehoud. Het milieu staat al een tijdje in de aandacht, echter beseft men meer en meer dat alleen aandacht niet voldoende is. Een goede zaak en haast is geboden, want $ 100,- per vat ruwe olie is ook niet leuk meer. Lijfsbehoud gaat twee kanten op. Iedereen aan de Sonja Bakker of meer tolerantie voor elkaar. Gister leerde ik dat alleen Sonja niet goed is. Gewoon goed en gezond eten is het devies. Doekle Terpstra had zich een aantal weken geleden al gericht tegen Geert (bad hair) W. En de kersttoespraak van Bea is ook makkelijk te interpreteren als leven wij dankzij Bad Hair in een intolerant land. Ik ben voor tolerantie en beschouw mezelf ook zo, alleen gaat de methode van Terpstra een beetje eenzijdig te werk. Nu welbeschouwd, heb ik toch een voornemen: LOL! Ik vind dat er meer lol getrapt moet worden.
03 Januari 2008 at 08:34 am | Posted by hkh | veertien reacties |