Ik rij nogal eens auto en in de auto drink ik graag cola. Cola houdt je fris, mede vanwege het coca extract, oh nee... Ehm mede vanwege de cafeïne, wat een licht oppeppend karakter heeft. Van oorsprong is het drankje, ontwikkeld door een dokter, als medicijn op de markt gezet tegen hoofdpijn en vermoeidheid, kortom: ideaal voor in de auto. Mijn voorkeur gaat uit naar Coca Cola, ik kan niet heel goed uitleggen waar het verschil inzit maar ik vind Pepsi beduidend minder in smaak. Onlangs reed ik weer terug vanuit Ede naar het schone Winsum en kocht cola bij een benzinestation. Nu hadden ze geen Coca Cola meer, dus nam ik maar Pepsi. Jek, maar zonder cola kan ik niet meer (noem het een afwijking.) De fles was snel naar binnen gewerkt want in een warme auto doet koude cola het goed. Alleen toen ontstond wat normaal ook wel eens gebeurt na een koolzuurhoudend drankje: ik liet een boer. En, alsof het schapen betrof, er volgden meer. Het was ook niet zomaar boeren. Ik kon het hele conversaties voeren. Op een gegeven moment ging ik me echt puberaal gedragen en het alfabet proberen te boeren, ik kwam niet verder dan de r.....?!? Één ding weet ik zeker, nu echt nooit meer Pepsi, alleen vraag ik me af hoe dit met anderen zit? Kunnen jullie het hele alfabet wel boeren?
31 Augustus 2008 at 8:51 pm | Posted by hkh | twaalf reacties |
Het blijkt dat jongeren liever buiten zijn dan binnen. Het blijkt ook dat ze zich belemmerd voelen, in het naar buiten gaan, door school en werk. Maar het grootste obstakel is Internet. En wat doen ze daar dan? Nou: chatten, surfen, youtube, hyves, games, mail.... En sommigen doen dat gemiddeld vier uur per dag. Vier uur per dag! Geen wonder dat je geen tijd hebt om naar buiten te gaan.
26 Augustus 2008 at 08:02 am | Posted by hkh | zeven reacties |
Momenteel zit ik op zolder, ik ben aan het werk. Ik luister naar KinKFM en ben aan het brainstormen (met een collega via de mail) over een dilemma. Inhoudelijk kan ik er (hier) niet op in gaan, want ‘geheim.’ Maar waar ik heen wil is het feit dat de digitale snelweg, zoals die jaren geleden werd aangekondigd, als voordeel heeft dat ik een groot deel van mijn werk van huis uit kan doen. Nog niet alles, want als trainer moet je zo nu en dan fysiek voor een groep staan, hoewel…. Een onderdeel van een training die ik geef is: Mobiele Datacommunicatie. Beeldbellen is één van de onderwerpen. Ik heb twee telefoons (logisch) waarmee ik dat kan laten zien. Één van de telefoons lag op tafel en ik ging koffie halen (ik gaf aan dat ik naar het toilet moest en verliet het lokaal.) Vanuit de kantine belde ik (met beeld) de andere telefoon (er is altijd wel een onverlaat die opneemt.) En jahoor. De bedoeling was een uitleg op afstand, alleen werd het een bestelling op afstand.
20 Augustus 2008 at 08:08 am | Posted by hkh | zes reacties |
Bij
Red-star las ik gister een stuk over inspiratie. Waar doe je inspiratie op? Hoe doe je inspiratie op? Waar komt inspiratie vandaan? Het kan een blaadje zijn die van een boom valt. Een kraak in je bed als je opstaat. En deun die maar niet uit je hoofd gaat. Een blog wat je leest. Een opmerking die je raakt. Hoe kom je aan inspiratie? Ik weet het niet. Het ontstaat gewoon. In een reactie (van
bvision) op
zijn blog las ik: 'je bent wie je blogt.' En dat is een opmerking om over na te denken, een haast filosofische benadering, zijn of niet zijn. Ik zie het bloggen ook als een uitlaatklep, een soort therapie. Een plek om van me af te schrijven, om spinsels te delen met mensen die de moeite nemen om daar iets mee te doen, of om op te reageren. Personaljesus is ook een naam die volledig de lading van mijn blog dekt. Eigenlijk kan je je blog zien als één grote egotrip. En aangezien mensen van nature nieuwsgierig zijn wordt meer geïnteresseerd naarmate een blog persoonlijker wordt. Er zullen lezers zijn die mij beginnen, en daarmee denken te (her)kennen. Alleen dan de vraag:
wat is waar en wat niet. Je kan namelijk je eigen virtuele wereld creëren, waarbij alleen je naasten weten of dit de werkelijkheid is of niet. Maak je je verhaal soms mooier dan het is? Schrijf je iets éxtra's' om het groter te maken? Of is het letterlijk zijn of niet zijn, je bent wie je blogt.
19 Augustus 2008 at 07:08 am | Posted by hkh | negen reacties |
Om eerlijk te zijn vind ik Coldplay niets. Een soort mislukte baby Radiohead. Maar de tijden veranderen en ze komen ineens met een nummer dat mij wel kan bekoren. En als je die dan ook nog op de
volgende wijze weet te vertolken, dan ben ik verkocht.
14 Augustus 2008 at 08:54 am | Posted by hkh | twaalf reacties |
Alles wordt wazig, tot ik alleen maar voel. Gegil, gekrijs, geschreeuw en gehuil om me heen. Ik voel niets meer, geen goed teken. Ik merk dat ik weggedragen wordt. Het geschreeuw wordt heviger en zachter tegelijk. Er loopt iemand met mijn arm weg (die heb je niet meer nodig.) Ook mijn andere arm wordt meegenomen (die heb je niet meer nodig.) Er wordt gevoeld of ik geld heb, mijn portemonnee verdwijnt, mijn paspoort, mijn agenda wordt meegenomen. Iemand gaat er met mijn persoonlijke spullen vandoor. Ik ben alles kwijt. Mijn schoenen worden uitgedaan en nu ben ik ze kwijt. Ik zie, hoor en voel niets meer maar merk het wel. Ineens hoor ik geluid maar niet het geluid wat je zou verwachten. Ineens zie ik maar niet het beeld wat je zou verwachten. Ineens voel ik maar niet wat je zou verwachten. Helwit...waar ben ik belandt?
13 Augustus 2008 at 06:23 am | Posted by hkh | acht reacties |
En aan alles komt een eind. Vakantie voorbij, de 'harde' werkelijkheid begint weer. Ik moet zeggen dat het mij hard valt dit keer. Wij hebben een geweldige vakantie achter de rug. Wij hebben (letterlijk) geleefd als god, God...in Frankrijk. Iedere dag zonovergoten met een gemiddelde temperatuur van 30 graden. Zwembadje op loopafstand, iedere ochtend baguet met lokale 'stinkkaas,' 's middags hetzelfde ritueel uitgebreid met een landelijk wijntje en 's avonds de BBQ opstoken met nog meer wijn...wat wil een mens nog meer! Damn!
10 Augustus 2008 at 7:41 pm | Posted by hkh | elf reacties |
