Morgen gaat het los, de zelfbevlekking van Beelen, Ekdom en Schollaardt. Zes dagen lang in the picture, zeg dagen lang 24 uur per dag Beelen, Ekdom en Schollaardt. Voor het eerst sinds 2004 zit het 'element' vrouw weer in het glazen huis. Gezien de puberale frustratie van Gerard Ekdom zou je het eea mogen verwachten: keiharde porno! Natuurlijk moet je ontzag hebben en ergens zal het goede er wel zijn maar het is en blijft een zelfbevlekkingshow. Vooral van Giel Beelen. Wij Nederlanders laten ons Paul de Leeuw opdringen op televisie en laten ons Giel Beelen opdringen op Radio. Beelen en De Leeuw pronken dusdanig met de veren dat we er zelfs aan bloot gestel worden wanneer we het eigenlijk niet willen (zoals bij Ranking the Stars of DWDD.) In het Glazen Huis hadden eigenlijk Beelen en De Leeuw moeten zitten, dan was de zelfbevlekking compleet geweest. Overigens zou ik dan een voorstander zijn van een verdubbeling van het aantal dagen. Hoe dan ook in huize HKH leeft het trouwens wel. Mees is bezig geweest met een estafette, rondjes schaatsen op het ijs van Kardinge. Ze liet zich sponsoren door de buurt en familie. Ze heeft in totaal 18 rondjes in een half uur geschaatst en daarmee € 35,- verdient. Daarnaast heeft ze een kartonnen collectebus waarmee op school en binnen de familie geld ingezameld wordt. Jr. weet precies te vertellen wat de bedoeling is van de inzameling: spuitjes tegen malaria en een net tegen muggen, die veroorzaken de malaria. Hij gaat meedoen aan de voetbalmarathon van Eenrum. Willen jullie hem (en zijn team) sponsoren, kom dan as. zondag om negen uur naar VV Eenrum. Vervolgens gaan we het geld brengen naar de zelfbevlekkende club, en ja voor wat hoort wat: muziek. Mees weet het nog niet. Jr. is duidelijk: Broodje Bapao!
Momenteel zijn een aantal ‘grote’ regeringsleiders in Kopenhagen bij elkaar om te praten over de toekomst van onze planeet. Met name wordt gepraat over het terugdringen van energieverbruik en het stabiliseren, en het op termijn zelfs naar beneden brengen, van de uitstoot van CO2. Amerika lijkt hierin voorop te lopen als grootste energieverbruikers en uitstoter van CO2 en vooral Afrika lijkt hiervoor de hoogste prijs te gaan betalen. Maar wat is die hoge prijs nu? Door de toename van CO2 wordt het warmer, smelt het ijs sneller en wordt het weer onstuimiger -> extreme neerslag, extreme droogte, extreme stormen etc. Wij worden al sinds jaar en dag gewaarschuwd en het einde is nog niet in zicht, zo leren films als an An Inconvenient Truth of The Age of Stupid. We hebben, zo wordt beweerd, 10 jaar om het tij te keren. Natuurlijk moet er een boost komen vanuit de verschillende regeringen om maatregelen te nemen maar de kleine stappen nemen wij zelf. Want waarom nemen we geen stappen terug nu we de kans hebben? Kleine stappen daar gaat het om, alle stand-by apparaten uit (stand-by killers,) licht uit waar hij niet hoeft te branden, de verwarming een graadje koeler, spaarlampen, oplaadbare batterijen, dubbel glas, tochtstrip tussen de kozijnen en ga zo maar door. Ik doe het allemaal, ook pak ik de fiets zodra het kan, en jij? Wat doe jij?
10 December 2009 at 9:58 pm | Posted by hkh | acht reacties |
Brillie schreef: ogen dicht en beleef het opnieuw. Dankzij YouTube is dat mogelijk en eigenlijk wil ik het jullie niet onthouden, de set van depeche mode op 30 november 2009,
Ze zouden optreden als afsluiter van Pinkpop maar door een ontdekte tumor bij Dave Gahan werden een aantal shows gecanceld. Pinkpop ook. Wij zouden niet naar Pinkpop. Maar een show in Ahoy (voorkeur) of een indoor show ergens over de grens in Duitsland, of België wilden we niet aan ons voorbij laten gaan. Eerst maar wachten hoe het zou gaan met Gahan. Gelukkig bleek snel dat het goed met hem ging en dat de tour weer zou worden opgepakt. Vlug bleek ook dat de Tour een indoor vervolg zou krijgen. Op 15 juni werden we gewekt door KINKFM met de mededeling dat depeche mode (toch) weer Nederland aan zou doen met een optreden in Ahoy (Rotterdam.) 15 juni - 30 november = 6 maand en 15 dagen. Dan de vraag was het het wachten waard.... En ja die moet ik, moeten wij, volmondig met ja beantwoorden. Hoewel ze 'in' moesten komen en pas vanaf het derde nummer (walking in my shoes) echt 'los' gingen was het een fenomenaal optreden. De heren hadden er echt zin in, speelden ontspannen en ongelooflijk strak. DM hoefde maar boe te zeggen en de zaal deed mee. Gahan zong, klapte, brulde, krijste, danste en zwaaide in het rond en het publiek zong, klapte, brulde, krijste, danste en zwaaide met hem mee. Briljant. Het enige minpunt was dat het optreden maar 135 minuten duurde en, zoals alle goede dingen, voorbij was voor je er erg in had. De dag erna vonden wij in eerste instantie maar één recensie. NU.NL schreef over het optreden als zijnde flets, dat het ontbrak aan inspiratie, dat DM haast machinaal afwerkte, ze speelden verplichte deuntjes en meer dit soort onzin. Wij konden ons niet vinden in de tekst en hadden sterk het idee dat de recensent naar een ander optreden dan ons was geweest. Gelukkig verschenen snel artikelen bij OOR en de Volkskrant: die kort gingen: depeche mode was het wachten waard. Maar, toch een kritische noot. Wat wij beide hadden is het gevoel van déjà vu. De bewegingen van Gahan zijn onveranderd, Martin L. Gore blijft stoïcijns en draagt zichtbaar de ellende van de wereld, Fletcher verlaat de plek achter de synth niet en zwaait zoals hij dat drie jaar geleden ook deed. De heren werken een repetitief geheel af. Zullen wij nog één keer (#4) deze riedel afdraaien? Nee! Of toch... Ik ben bang dat wij verwrongen zijn en dus: CU next time!
